بررسی روندهای زمانی و مکانی تغییرات آلایندههای هوا در کلانشهر کرج
دوره 7، شماره 76، تابستان 1401، صفحه 27-44
https://doi.org/10.22034/envj.2022.154827
اعظم شاه بیک، راحله پورمظاهری، احمد طاهری
چکیده مقدمه: آلودگی هوا به عنوان یکی از معضلات کلانشهرها به شمار میآید که تأثیرات سوء متعددی بر سلامت انسان و سایر موجودات دارد. کرج، به عنوان یک کلانشهر صنعتی و در مجاورت صنایع و نیروگاههای بزرگ کشور از منابع متحرک و ثابت تأثیر میپذیرد. مهمترین مطالعه انجام شده در زمینه آلودگی هوای شهر کرج را میتوان تدوین سیاهه انتشار آلایندههای هوای این شهر دانست که برای آلایندههای معیار و در دو بخش منابع ثابت و متحرک، به تفکیک هر منبع بیان شده است. با این وجود پس از اصلاحات ایجاد شده در شبکه سنجش کیفیت هوای این شهر، مطالعه حاضر را میتوان اولین مطالعه جامع آلایندههای هوا، از نظر روندهای زمانی و مکانی آنها دانست.
مواد و روش ها: در این مطالعه بررسی شاخص کیفیت هوا برای آلایندههای معیار مورد سنجش در ایستگاهها، شامل چهار آلاینده گازی ازن، منوکسید کربن، نیتروژن دیاکسید و گوگرد دیاکسید و دو آلاینده ذرات معلق، شامل ذرات معلق کوچکتر از 5/2 (PM2.5) و 10 میکرون، به تفکیک ایستگاههای سنجش به انجام رسید. هم چنین در انتها شاخص کیفیت هوای شهر، بدست آمده از مجموع ایستگاهها، بررسی شد.
نتایج: بر اساس این مطالعه آلایندههای ازن و PM2.5 به عنوان آلایندههای اصلی شهر کرج در فصول گرم و سرد سال به شمار میآیند و سایر آلایندهها به ندرت وضعیت شاخص کیفیت هوا را از حد مجاز فراتر میبرند. در بازه زمانی یک ساله مورد بررسی، آلایندههای PM2.5 و ازن به ترتیب، 94 و 18 روز هوای شهر کرج را در وضعیت با شاخص در محدوده ناسالم قرار دادند. همچنین در این مطالعه، بررسی اثر انتقال آلایندهها با استفاده از ترکیب دادههای غلظت آلایندهها و سرعت و جهت باد مورد بررسی و برای هر ایستگاه سنجش کیفیت هوا، جهتها غالب منتقلکننده آلایندهها به آن ایستگاه تعیین گردیدند. بر اساس نتایج مطالعه حاضر، برای آلاینده PM2.5 به عنوان مهمترین آلاینده در شهر کرج، با بررسی دادههای غلظت ذرات معلق کوچکتر از 5/2 میکرون، میتوان دریافت که بالاترین غلظت و به دنبال آن بیشترین روزهای با شاخص در محدوده ناسالم برای این آلاینده به ترتیب در ایستگاههای مترو و منطقه سه و در فصول سرد سال (پاییز و زمستان) به ثبت رسیده است.
بحث: با بررسی موقعیت این دو ایستگاه، میتوان این دو ایستگاه را به عنوان ایستگاههای ترافیکی ارزیابی نمود. ایستگاه مترو با توجه به این که در محوطه مترو کرج قرار دارد، نه تنها از آلودگیهای ایجاد شده توسط ناوگان حمل و نقل در مسیرهای مجاور ایستگاه (که مهم ترین آنها آزادراه کرج- قروین میباشد) تأثیر میپذیرد، بلکه تردد و توقف اتوبوسهای واحد و ناوگان تاکسیرانی نیز میتواند گسیل ذرات معلق در آن محدوده را به همراه داشته باشد. از طرف دیگر ایستگاه منطقه سه نیز با فاصله بسیار کم از بلوار ارم قرار دارد، کاملاً از آلایندههای گسیل شده از ناوگان حمل و نقل در این مسیر تأثیر میپذیرد. بر اساس بررسیهای انجام شده، با توجه به ماهیت ثانویه بودن آلایندههای اصلی شهر کرج شامل ازن در فصل گرم سال و بخش عمده PM2.5 در فصل سرد سال، لازم است برنامه کاهش آلودگی هوا در این کلانشهر بر مبنای مدلسازی آلودگی هوا با قابلیت پیادهسازی واکنشهای فتوشیمیایی در جو توسعه یابد.
بررسی و مقایسه آثار رشد شهری بر سیمای سرزمین مناطق 4 و 9 شهر کرج جهت بازنگری در روند برنامه ریزی سکونتگاهها
دوره 6، شماره 71، بهار 1400، صفحه 25-40
https://doi.org/10.22034/envj.2021.180149
یحیی چهرآذر، فائزه چهرآذر، محمد جواد امیری
چکیده امروزه تغییر در کاربری و پوشش اراضی در اثر عامل بسیار اثرگذار افزایش جمعیت ایجاد میشود. تغییر سیمای سرزمین از طریق تغییر پوشش و کاربری اراضی صورت می پذیرد. این مطالعه به منظور بررسی، مقایسه و تحلیل آثار رشد شهر بر سیمای سرزمین دو منطقه از شهر کرج با ماهیت ساختاری متفاوت و بررسی روند تغییرات سیمای سرزمین در اثر رشد شهری انجام شده است. به منظور تهیه نقشههای پوشش سرزمین و آشکارسازی تغییرات، از تصاویر ماهوارهای و سنجههای سیمای سرزمین استفاده شد. پوشش های زمین در سه کلاس عمدة پوشش گیاهی(فضای سبز) در کلاس یک، فضای باز در کلاس دو و ساخت و ساز در کلاس 3 طبقه بندی شدند. تجزیه و تحلیل سنجههای سیمای سرزمین در منطقه 4 حاکی از آن است که مساحت طبقه ساخت و ساز شهری در بازه زمانی 15 ساله 48 درصد رشد داشته و اثرات این رشد مبنای کاهش میزان مساحت طبقههای فضای سبز و باز به ترتیب به میزان 19 و 39 درصد گردیده است. این نتایج در منطقه 9 نیز با توجه به کاهش یک درصدی از مساحت طبقه پوشش فضاهای سبز از کل سیمای سرزمین منطقه به همراه کاهش تعداد این لکه ها مبین حذف شدن لکههای فضای سبز میباشد. بنابراین با این روند تخریب وکاهش وسعت و پیوستگی شبکه موزاییک لکه های فضای سبز و باز شهری، ارائه خدمات اکولوژیک و بهبود کیفیت محیطزیست این مناطق در معرض تهدید قرار دارند. لذا الگوبرداری از مدل هایی که اصول اکولوژی سیمای سرزمین را در برنامه ریزی و مدیریت شهری بیان می کند در اقدامات توسعه ای، اصلاحی و احیاء ساختار اکولوژیک سرزمین بسیار ضروری می باشد.
بررسی اثرات محیطزیستی نمکپاشی معابر شهری (مطالعه موردی شهر کرج)
دوره 3، شماره 60، تابستان 1397، صفحه 59-72
سیدحسن موسوی، سمیه حیدری
چکیده در این مطالعه مقدار ماسه و نمک مصرفی شهر کرج با توجه به آمار گردآوری شده از سازمان مدیریت پسماند شهرداری کرج بررسی گردید. بررسیها نشان داد که طی 3 سال گذشته (96-1394) در مجموع 18810 تن مخلوط ماسه و نمک مصرف شده است. عملیات برف و یخزدایی معابر نیز به دو شیوه سنتی (83 درصد) و مکانیزه (17 درصد) صورت میگیرد و رعایت نکردن نسبت استاندارد ماسه و نمک و دستی بودن روش نمک پاشی باعث تحمیل اثرات سوء بسیاری بر روی منابع محیط زیستی شهر شده است. سپس در ادامه اثرات سوء نمک پاشی معابر با محوریت اثر بر زیرساختهای شهری (آسفالت، جداول و ....) و پارامترهای محیطی (پوشش گیاهی، آبهای سطحی و زیرزمینی، خاک، هوا) و ارائه راهکارهای تقلیل این اثرات با استفاده از مطالعات کتابخانهای و مرور منابع مرتبط در اینترنت مورد توجه قرار گرفت. در حقیقت، نمک پاشی برای یخزدایی معابر هم اکنون آخرین گزینه اجرایی در کشورهای پیشرفته به شمار میرود و مسئولان شهری تلاش میکنند ضمن حذف تدریجی نمک سدیم (NaCl)، با به کارگیری شیوههای جدیدتر هم چون آموزش شهروندان برای مواجه با شرایط یخبندان، استفاده از مواد یخزدا با ترکیبات آلی (CaMg4 )(COO3CH) یا همان (C.M.A)، آموزش پیمانکاران در خصوص نحوه اصولی استفاده از مواد یخزدا، لولهگذاری آب گرم در زیر مسیر پیادهراهها، کشیدن یک لایه سیلیکون محافظ روی سنگفرش معابر و پیادهراهها، اثرات مخرب نمک پاشی را به حداقل برسانند. هرچند این روشها پرهزینهتر است، اما عملی است و هزینههای آن در درازمدت در مقابل اثرات و هزینههای ناشی از انباشت نمک در محیط بسیار ناچیز میباشد.