Environment and Interdisciplinary Development

Benefits and risks of transgenic products: Awareness-building

Document Type : Review Article

Authors

Jalil Badam Firouz 1
Mona Izadian 2
Farhad Hosseini Tayefeh 2

1 Research Group of Environmental Economics, Research Center for Environment and Sustainable Development (RCESD), Department of Environment, Tehran, Iran

2 Research Group of Biodiversity and Biosafety, Research Center for Environment and Sustainable Development (RCESD), Department of Environment, Tehran, Iran

https://doi.org/10.22034/envj.2020.181288
Abstract
The Cartagena Protocol was adopted to achieve a common and coordinated solution for the transboundary movement of transgenic organisms, establish confidence and legitimacy in the field of biosafety regulations in the world, and increase global coordination. Under Clause 2 of Article 23 of the Protocol, States Parties are required to consult with the public and public institutions on the decision-making and policy-making of genetically modified species and to make the results of such consultations available to the public. In recent years, transgenic products have entered the diet of the Iranian people, but there has made no proper awareness about their benefits or harms for the people. Since the genetic structure of transgenic plants is altered through genetic engineering, and this change is usually done to improve the plant's resistance to certain pests or plant diseases, there is concern that these plants have also become resistant to drugs and cause abnormalities and the spread of diseases in humans. The Cartagena Protocol emphasizes the need for labeling, but despite the use of transgenic products in Iran, labeling and percentaging have not been done on all products and it is necessary to pay special attention to the implementation of the latest regulation of the Food and Drug Administration regarding transgenic events.

Keywords

Biodiversity Convention
Cartagena Protocol
Transgenic
Awareness-building
Genetic Engineering

Subjects

  • احسانی، و.، فرج­اله حسینی س.ج.، لشگرآرا ف.، 1390. بررسی دیدگاه­ های موافقان و مخالفان گسترش کشت گیاهان تراریخته با تأکید بر تأثیرات آن بر کشاورزی پایدار. اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار، اهواز، دانشگاه پیام نور استان خوزستان، خردادماه.
  • احمدی، ح.، آزادی ح.، 1390. غذاهای تغییر ژنتیک یافته، فواید و ایمنی ­زیستی آن­ ها بر سلامتی انسان و طبیعت. ماهنامه علمی تخصصی کشاورزی زیتون، سال سی و یکم، 219، صفحات 8 تا 19.
  • اسمعیل­ زاده، ن.س.، 1392. یک دهه تلاش برای توسعه ایمن­ زیست فناوری، مجله ایمنی زیستی، دوره ششم، شماره اول، بهار 92، صفحات 31 تا 40.
  • خسروی، س.، توحیدفر، م.، 1391. نقش محصولات تراریخته در توسعه پایدار، مجله ایمنی زیستی، دوره چهارم، شماره چهارم.
  • سعیدی تهرانی س.، پارساپور ع.، لاریجانی ب.، (1395). ملاحظات اخلاقی در فن­آوری­های نوین ژنتیک با نگاه ویژه به محصولات تراریخته. مجله ایرانی اخلاق و تاریخ پزشکی، 9(2): صفحات 23 تا 37.
  • غیاثوند­غیاثی  ف.،  میرک­زاده  ع.،  شیری  ن.، 1394. عوامل  مؤثر  بر  نگرش  مصرف­ کنندگان  به محصولات غذایی تراریخته) مورد مطالعه: شهرستان قزوین). مجله تحقیقات اقتصاد و توسعه ی کشاورزی ایران، دوره 46 ،3 :438-427
  • محمدی، س.ز.، یزدان­پناه، م.، 1392. مزایا و ملاحظات بهره­مندی از گیاهان تراریخته، مجله ایمنی زیستی، دوره ششم، شماره 2، صفحات 123 تا 131.
  • مهدی­زاده، م.، ربیعی، م.، آل­بویه، م.، رستگار، ح.، 1390. برچسب­گذاری مواد غذایی تراریخته و حقوق مصرف­کنندگان، فصلنامه حقوق پزشکی، سال پنجم، شماره 16، صفحات 115 تا 129.
  • Bredahl L, 1999. Consumers’ cognitions with regard to genetically modified foods: results of a qualitative study in four countries. Appetite 33(3): 343–360.
  • Cary Funk C, Kennedy B, 2016. The New Food Fights: U.S. Public Divides over Food Science. In: Pew Research Center. USA.
  • Christou P, Twyman RM. 2004. The potential of genetically enhanced plants to address food insecurity.Nutrition research reviews 17(01):23-42.
  • Fernandez-Cornejo J, Wechsler S., Livingston M, Mitchell L, 2014. Genetically Engineered Crops in the United States. In: U.S. Department of Agriculture Economic Research Report 162, Economic Research Service.
  • Greene C, Wechsler SJ, Adalja A, Hanson J, 2016. Economic Issues in the Coexistence of Organic, Genetically Engineered (GE) and non-GE Crops. In: U.S. Department of Agriculture, Economic Research Service.
  • Gruere GP, Rao SR, 2007. A review of International labeling policies of genetically modified food to evaluate India’s proposed rule. AgBioForum, 10: 51–64.
  • Konig A, Cockburn A, Crevel RWR, Debruyne E, Grafstroem R, Hammerling U, Kimber I, Knudsen I, Kuiper HA, Peijnenburg AACM, Penninks AH, Poulsen M, Schauzu M, Wal JM, 2004. Assessment of the safety of foods derived from genetically modified (GM) crops. Food and Chemical Toxicology, 42: 1047–1088.
  • Lupien JR. 2002. Hunger after the millennium: Perspectives and demands.Nutrition today 37(3):96-102.
  • Prakash D, Verma S, Bhatia R, and Tiwary BN, 2011. Risks and Precautions of Genetically Modified Organisms. ISRN Ecology, 2011(369573),    DOI: 10.5402/2011/369573
  • Premanandh J, 2010. Global consensus-need of the hour for genetically modified organisms (GMO) labeling. Journal of Commercial Biotechnology, 17: 37–44.
  • Salehi Jozani Gh, Tohidfar M, Sadeghi A, 2010. Biosafety of transgenic products. In: Modir Fallah Publication, pp. 297.
  • Zoundi JS, Hitimana L, Hussein K. 2006. Agricultural Biotechnology and thetransformation of westafrican agriculture: Synthesis of the regional consultation with westafrican actors. Sahel and West AfricaClub Secretariat (SWAC)/OECD.
Environment and Interdisciplinary Development
Volume 5, Issue 68
Winter 0
Pages 29-42

Home

Submit Manuscript

Contact Us